இந்திய ஜனநாயகத்தை சீனா அச்சுறுத்தலாகக் கருதுகிறது – விஜய் கோகலே

மும்பையில் நடைபெற்ற 'தி பிரிண்ட் ஆஃப் தி கஃப்' நிகழ்ச்சியில் பேசிய முன்னாள் வெளியுறவுத்துறை செயலாளர் கோகலே, உலகின் ஆதிக்கப் பொருளாதாரமாக அமெரிக்காவை முந்த விரும்பும் சீனாவைப் பொறுத்தவரை, இந்தியாவின் பரந்த நுகர்வோர் தளத்தை விலக்குவதில் எந்த அர்த்தமும் இல்லை என்றும் கூறினார்.

உரையாடலில். இந்தியாவின் முன்னாள் வெளியுறவுச் செயலாளரும், சீனா மற்றும் ஜெர்மனிக்கான முன்னாள் தூதருமான விஜய் கோகலே, சேகர் குப்தா மற்றும் ஸ்வஸ்தி ராவ் ஆகியோருடன் உரையாடுகிறார் | திபிரிண்ட்

புது தில்லி: இந்தியாவின் ஜனநாயக அமைப்புமுறை சீனாவிற்கு ஒரு “கருத்தியல் அச்சுறுத்தலை” ஏற்படுத்துகிறது என்று முன்னாள் வெளியுறவுத்துறை செயலாளரும், சீனாவுக்கான தூதருமான விஜய் கோகலே செவ்வாயன்று கூறினார்.

கல்வான் மோதலுக்குப் பிறகு, புது தில்லிக்கும் பெய்ஜிங்கிற்கும் இடையிலான இருதரப்பு உறவுகளை நிர்வகிக்கும் கட்டமைப்பு “மீளமுடியாதபடி உடைந்துவிட்டது” என்றும் அவர் வாதிட்டார்.

மும்பையில் நடைபெற்ற திபிரிண்ட்  ‘ஆஃப் தி கஃப்’ நிகழ்ச்சியில் பேசிய கோகலே, இந்தியா குறித்த சீனாவின் கவலைகள் புவிசார் அரசியலுக்கு அப்பாற்பட்டவை என்றும், பொருளாதார வளர்ச்சியுடன் இணைந்து செயல்படும் ஒரு ஜனநாயக அரசியல் அமைப்பின் வெற்றியிலிருந்து அவை உருவாகின்றன என்றும் கூறினார். “இந்தியா ஒரு சித்தாந்த அச்சுறுத்தலை முன்வைக்கிறது. முன்னேற்றத்திற்கு ஜனநாயகம் அவசியமில்லை என்று தன் மக்களிடம் கூறிவரும் ஒரு ஒற்றைக் கட்சி அரசான சீனாவிற்கு, சமமான அளவு பெரிய, பன்முகத்தன்மை வாய்ந்த மற்றும் சிக்கலான மற்றொரு அண்டை நாடு, எவ்வாறு தனது தலைவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து தொடர்ந்து வளர முடியும் என்பதை ஒரு கட்டத்திற்குப் பிறகு விளக்குவது கடினமாகிறது,” என்று கோகலே கூறினார்.

அவர் மேலும் கூறுகையில், “அவர்கள் இந்திய ஜனநாயகத்தை ஒரு நீண்டகால சித்தாந்தப் பிரச்சனையாகக் கருதுகின்றனர். இந்தியாவைச் சிறுமைப்படுத்துவது, அரசாங்கத்தை சங்கடப்படுத்துவது மற்றும் மக்களை அவமானப்படுத்துவது என்ற அவர்களின் எண்ணம், ஒரு வகையில், இந்திய ஜனநாயகம் ஒருபோதும் சவாலாக அமையாமல் இருப்பதை உறுதி செய்வதற்கான ஒரு முயற்சியாகும்.”

அதே நேரத்தில், இந்தியாவின் வளர்ச்சி வாய்ப்புகள் மேம்படுவதாலும், சீனப் பொருளாதாரம் மந்தமடைவதாலும், இந்தியாவுடனான பொருளாதார இடைவெளியை காலவரையின்றி விரிவுபடுத்துவது குறித்த சீனாவின் நம்பிக்கை பலவீனமடைந்துள்ளதாகத் தெரிகிறது என்று கோகலே கூறினார்.

“2000-க்கும் 2020-க்கும் இடையில் நாம் கண்ட அந்த வளர்ச்சி முடிந்துவிட்டது,” என்றும் அவர் கூறினார்.

‘1962 என்பது 2026 அல்ல’: விஜய் கோகலே

விஜய் கோகலே, இந்தியா-சீனா உறவுகளின் எதிர்காலம் குறித்தும் விரிவாகப் பேசினார். 2020-ஆம் ஆண்டு கல்வான் மோதலுக்கு முன்பு இந்தியா-சீனா உறவுகளுக்கு அடிப்படையாக இருந்த அனுமானங்கள் தகர்ந்துவிட்டன என்றும், புது தில்லி இப்போது பெய்ஜிங்குடன் முற்றிலும் புதிய உறவைக் கட்டமைக்கும் அரசியல் ரீதியாகச் சிக்கலான பணியை எதிர்கொள்கிறது என்றும், அந்த உறவு “ஆயுதமேந்திய சகவாழ்வால்” வரையறுக்கப்படக் கூடியது என்றும் அவர் வாதிட்டார்.

“குறைந்த அளவு ஆயுதங்கள் மற்றும் உபகரணங்களைக் கொண்ட எல்லையுடன், நாம் முன்பு புரிந்துகொண்டது போன்ற ஒரு தெளிவான, அமைதியான சகவாழ்வு இனி சாத்தியமில்லை. இது அரசு கருவூலத்திற்கும் பொதுமக்களுக்கும் பெரும் நிதிச் சுமைகளை ஏற்படுத்தக்கூடிய, அதிக ஆயுதங்கள் கொண்ட ஒரு எல்லையாக அமையப்போகிறது,” என்று அவர் கூறினார்.

ஆசியாவில் இந்தியாவின் மிகப்பெரிய வர்த்தகப் பங்காளியாகவும், முதன்மைப் புவிசார் அரசியல் போட்டியாளராகவும் சீனா நீடிப்பதால், இந்தியாவுக்கான மிகப்பெரிய சவால் என்பது முற்றிலும் இராணுவ ரீதியானது அல்ல, மாறாக வியூக ரீதியானது என்று அவர் மேலும் கூறினார்.

“ஆண்டுக்கு 5 முதல் 6 சதவீதம் என்ற ஒப்பீட்டளவில் மிதமான வளர்ச்சி விகிதத்தைக் கொண்டிருந்தாலும் கூட, 2050-ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்தியா ‘உலகின் இரண்டாவது அல்லது மூன்றாவது பெரிய சந்தையாக’ உருவெடுக்க வாய்ப்புள்ளது,” என்று கோகலே கூறினார்.

“உலகின் ஆதிக்கப் பொருளாதாரமாக அமெரிக்காவை முந்த விரும்பும் சீனாவைப் பொறுத்தவரை, இந்தியாவின் பரந்த நுகர்வோர் தளத்தை விலக்குவது அர்த்தமற்றது,” என்று அவர் மேலும் கூறினார்.

கிழக்கு லடாக்கில் எல்லை நெருக்கடியால் ஏற்பட்ட பதட்டங்கள் இருந்தபோதிலும், இந்தியாவுடன் ஒரு பெரிய போரைத் தொடர பெய்ஜிங்கிற்கு அதிக உந்துதல் இல்லை என்று கோகலே வாதிட்டார்.

“1962 என்பது 2026 அல்ல,” என்று கூறிய அவர், சீனாவைப் பொறுத்தவரை, ஒரு தீர்க்கமான வெற்றியைத் தவிர வேறு எதுவும் வெற்றியாகக் கருதப்படாது என்றும் குறிப்பிட்டார். “எங்களைப் பொறுத்தவரை, நாங்கள் தோற்க வேண்டியதில்லை, நாங்கள் வெற்றி பெறுகிறோம்.”

மேலும், பசிபிக் பகுதியில் வாஷிங்டனுடன் தனது பிரதான மூலோபாயப் போட்டி நீடிக்கும் நிலையில், சீனா இருமுனை மோதலில் ஈடுபட விரும்பமாட்டாது என்றும் அவர் வாதிட்டார். “அவர்களின் இருப்புக்கே அச்சுறுத்தல் கிழக்கிலிருந்து—அமெரிக்காவிலிருந்து—வருகிறது. அமெரிக்காவிடமிருந்து ஏற்கனவே ஒரு இருப்புக்கே அச்சுறுத்தலான சவாலைச் சமாளித்துக் கொண்டிருக்கும்போது, ​​நீங்கள் ஒரு இருமுனைப் போரை விரும்புவீர்களா? வெளிப்படையான பதில் ‘இல்லை’ என்பதுதான்,” என்றார் அவர்.

இரு நாடுகளையும் பிரிக்கும் உண்மையான கட்டுப்பாட்டுக் கோடு நெடுகிலும், “சாம்பல் மண்டல நிர்ப்பந்தம்” என அவர் அழைத்த ஒரு நீடித்த உத்தியை கோகலே விவரித்தார். இந்தக் கருத்தைப் பற்றி அவர் தனது புதிய நூலான ‘சீனாவின் போர்கள்: அதன் இராணுவ நிர்ப்பந்தத்திற்குப் பின்னான அரசியல் மற்றும் ராஜதந்திரம்’ என்பதில் விரிவாக விவாதிக்கிறார்.

வெளிப்படையான மோதலுக்குப் பதிலாக, தொடர்ச்சியான குறைந்த அளவிலான அழுத்தத்தின் மூலம் இந்தியாவை இராணுவ ரீதியாக முடக்கி, நிதி ரீதியாக நெருக்கடியில் வைத்திருப்பதே இதன் நோக்கம் என்று அவர் கூறினார்.

2013 டெப்சாங் மோதல், சீன அதிபர் ஷி ஜின்பிங்கின் இந்தியப் பயணத்தின் போது நடந்த 2014 சூமர் சம்பவம், 2017 டோக்லாம் நெருக்கடி மற்றும் 2020 கல்வான் மோதலைத் தொடர்ந்து ஏற்பட்ட நான்கு ஆண்டு கால இராணுவ மோதல் ஆகிய தொடர்ச்சியான மோதல்களின் ஊடாக இந்த அணுகுமுறையின் பரிணாம வளர்ச்சியை அவர் விவரித்தார்.

“நீங்கள் காண்பது அழுத்தத்தின் நீட்டிப்புதான்,” என்றார் அவர். “டெப்சாங் ஒரு மிகச் சிறிய புள்ளி. சூமர் ஓரிரு வாரங்களுக்கு நீடித்தது. டோக்லாம் ஓரிரு மாதங்களுக்கு நீடித்தது. அதன்பிறகு கல்வான் நான்கு ஆண்டுகளுக்கு நீடித்தது.”

இந்தப் போக்கு, இந்தியாவின் எழுச்சியைக் கட்டுப்படுத்தி, அதனைப் பெரும்பாலும் தெற்காசியாவிற்குள் முடக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்ட ஒரு சீன உத்தியை வெளிப்படுத்துகிறது என்று அவர் வாதிட்டார். வாஷிங்டனுடன் இந்தியா தனது மூலோபாய ரீதியாக மேலும் நெருக்கமாக இணைந்துகொள்வதாலும், அமெரிக்கா, ஜப்பான் மற்றும் ஆஸ்திரேலியாவுடன் இணைந்து குவாட் கூட்டமைப்பில் பங்கேற்பதாலும் பெய்ஜிங்கின் அசௌகரியம் கூர்மையடைந்துள்ளது என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

“அவர்கள் உங்களை ஒரு அச்சுறுத்தலாகக் கருதுவதில்லை,” என்று சீனாவின் தலைமை குறித்து அவர் கூறினார். “ஆனால் நீங்கள் ஏதேனும் ஒரு பெரும் வல்லரசின் பக்கம் சாயும்போது, ​​நீங்கள் ஒரு துணை அச்சுறுத்தலாக மாறிவிடுகிறீர்கள்.”

விஜய் கோகலேவின் பார்வையில், டோக்லாம் மற்றும் கல்வான் ஆகிய இரண்டுமே பெய்ஜிங்கிலிருந்து வந்த ஒரே அடிப்படைச் செய்தியையே கொண்டிருந்தன: அதாவது, அமெரிக்காவுடனான இந்தியாவின் மூலோபாயக் கூட்டாண்மை, எல்லையில் பதிலடித் தாக்குதல்களை வரவழைக்கும் என்பதே அது.

இந்தியாவிற்கு மிகச் சிறந்த யதார்த்தமான விளைவு என்பது சீனாவுடனான நட்போ அல்லது கூட்டாண்மையோ அல்ல, மாறாக, நிரந்தரமாக இராணுவமயமாக்கப்பட்ட எல்லையை நிர்வகிக்கும் அதே வேளையில், புது தில்லி பொருளாதார வளர்ச்சியில் தொடர்ந்து கவனம் செலுத்த அனுமதிக்கும் ஒரு “நிலையான மற்றும் கணிக்கக்கூடிய உறவு” தான் என்று அவர் முடிவு செய்தார்.

“நாம் ஒருபோதும் நண்பர்களாக இருக்கப் போவதில்லை,” என்று அவர் கூறினார், “அல்லது ஜப்பான் அல்லது அமெரிக்காவுடன் நாம் இருக்கும் அர்த்தத்தில் கூட்டாளிகளாக இருக்கப் போவதில்லை.”